نمونه متن شرط تنصیف دارایی در عقدنامه

متن شرط تنصیف دارایی در عقدنامه بخش تعیین‌کننده حقوق مالی زوجین در یک سند نکاحیه است. اگر شما یا عزیزان‌تان قصد ازدواج دارید، لازم است شرایط قانونی عقدنامه را خوب بررسی کنید. زمانی‌که با آگاهی از جزئیات این شرط، سند ازدواج‌تان را امضا می‌کنید، کمتر در آینده دچار مشکلات حقوقی می‌شوید. هرچند یک مشاوره حقوقی در این مواقع راهی برای نجات شما پیدا خواهد کرد! با ما همراه باشید تا چشمانتان را به نکات حقوقی مهم این سند، نحوه تنظیم صحیح آن در دفترخانه و استثنائات آن باز کنیم.

فهرست مطالب

• ۱. عبارت قانونی شرط تنصیف دارایی در سند نکاحی
• ۲. شرایط و قیود اساسی درج شده در متن شرط تنصیف
• ۳. حقوق و تعهدات طرفین مندرج در شرط تنصیف دارایی
• ۴. محدوده و استثنائات مذکور در متن شرط تنصیف
• ۵. ضمانت اجرای قید شده در متن شرط تنصیف دارایی
• سخن آخر

۱. عبارت قانونی شرط تنصیف دارایی در سند نکاحیه

متن شرط تنصیف دارایی در عقدنامه به این صورت است:

«ضمن عقد نکاح زوج شرط کرد هرگاه طلاق بنا به درخواست زوجه نباشد و طبق تشخیص دادگاه تقاضای طلاق ناشی از تخلف زن از وظایف همسری یا سوء اخلاق و رفتار وی نباشد، زوج موظف است تا نصف دارایی موجود خود را که در ایام زناشویی با او به دست آورده یا معادل آن را طبق نظر دادگاه، بلاعوض به زوجه منتقل کند.»

درخواست مشاوره از طریق واتساپ

عبارات کلیدی و ضروری در نگارش این شرط

هنگام تنظیم شرط تنصیف دارایی، استفاده از اصطلاحات مشخص زیر اهمیت دارد:

• «ضمن عقد نکاح»: این جمله نشان می‌دهد که شرط در لحظه انعقاد عقد ذکر شده است.
• «طلاق بنا به درخواست زوجه نباشد»: این شرط زمانی اجرا می‌شود که زن درخواست‌کننده طلاق نباشد.
• «طبق تشخیص دادگاه»: تصمیم‌گیری درباره اجرای شرط بر عهده دادگاه خواهد بود.
• «تا نصف دارایی موجود»: مقدار دارایی که باید منتقل شود، محدود به حداکثر ۵۰٪ است.

تنظیم صحیح متن شرط در دفترخانه

برای ثبت متن شرط تنصیف دارایی در عقدنامه، رعایت چند نکته در دفترخانه ازدواج ضروری است:

• درج دقیق متن: شرط باید بدون تغییر در متن سند ازدواج قید شود.
• آگاهی زوجین: سردفتر موظف است که مفاد شرط را به زوجین توضیح دهد تا از آثار حقوقی آن آگاه باشند.
• امضای طرفین: درج این شرط الزامی نیست و تنها در صورت رضایت زوجین در سند ثبت می‌شود.
• ثبت در صفحه هشتم عقدنامه: این شرط معمولاً در این بخش از سند ازدواج قید می‌گردد.

براساس ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی، طرفین می‌توانند شروط دیگری را نیز ضمن عقد درج کنند، مشروط بر اینکه مخالف ذات ازدواج نباشد.

۲. شرایط و قیود اساسی درج شده در متن شرط تنصیف

برای اجرای متن شرط تنصیف دارایی در عقدنامه، اولاً، طلاق باید به درخواست زوج باشد، نه زوجه، مگر آنکه دادگاه تشخیص دهد که رفتار زن دلیل طلاق نبوده است. همچنین، دارایی مشمول شرط باید در طول زندگی مشترک کسب شده و در زمان طلاق موجود باشد. درج و امضای این شرط در سند ازدواج نیز الزامی است تا قابلیت اجرا داشته باشد.

درخواست مشاوره از طریق واتساپ

نحوه قید کردن شروط و محدودیت‌ها

برای درج دقیق و قانونی شروط و محدودیت‌ها عباراتی مانند «طبق تشخیص دادگاه» و «طلاق بنا به درخواست زوجه نباشد» باید صریحاً ذکر شوند. همچنین، میزان انتقال دارایی باید مشخص شده و نقش دادگاه در اجرای آن تعیین گردد.

شیوه نگارش استثنائات در متن

استثنائات مربوط به شرط تنصیف دارایی باید به‌وضوح بیان شوند. برای مثال، دارایی‌هایی که پیش از ازدواج متعلق به مرد بوده، ارثیه، هدایا و وسایل شخصی از این شرط مستثنی هستند. همچنین، درآمد حاصل از این اموال مشمول انتقال نخواهد بود.

قیود زمانی و مکانی شرط تنصیف

شرط تقسیم اموال در نکاحیه تنها شامل دارایی‌هایی است که از زمان شروع زندگی مشترک تا لحظه طلاق کسب شده‌اند. همچنین، اموال باید در محدوده زندگی مشترک به دست آمده باشند و در زمان طلاق موجود باشند تا مشمول این شرط گردند.

درخواست مشاوره از طریق واتساپ

۳. حقوق و تعهدات طرفین مندرج در شرط تنصیف دارایی

متن شرط تنصیف دارایی در عقدنامه، حقوق و تعهدات زوجین برای اجرای صحیح و عادلانه را مشخص می‌کند.

تصریح حقوق زوجه در متن شرط

زوجه حق دارد در صورت طلاق به درخواست زوج تا نصف دارایی‌های کسب‌شده در دوران زندگی مشترک را دریافت کند. همچنین، می‌تواند از کارشناسان رسمی برای ارزیابی اموال بهره ببرد.

تعهدات زوج نسبت به اجرای شرط

زوج موظف است فهرست دقیق دارایی‌های مشمول را به دادگاه ارائه داده و در انتقال بلاعوض سهم زوجه همکاری کند. همچنین، باید در فرآیند ارزیابی و محاسبه اموال توسط کارشناسان مشارکت نماید.

درخواست مشاوره از طریق واتساپ

نحوه درج توافقات طرفین

در متن شرط تنصیف باید محدوده زمانی اجرا، اموال غیرمشمول و نقش دادگاه در تعیین میزان انتقال دارایی به صراحت ذکر شود. همچنین، امکان توافق بر سر میزان اموال قابل انتقال باید مشخص گردد.

۴. محدوده و استثنائات مذکور در متن شرط تنصیف

متن شرط تنصیف دارایی در عقدنامه شامل دارایی‌هایی می‌شود که در طول زندگی مشترک کسب شده و در زمان طلاق موجود باشند. این دارایی‌ها شامل املاک، خودرو، سهام، حساب‌های بانکی و وسایل با ارزش منزل است. اما برخی دارایی‌ها از این شرط مستثنی هستند، از جمله اموالی که مرد پیش از ازدواج داشته، دارایی‌های به دست آمده از طریق ارث یا هبه، وسایل شخصی و درآمد حاصل از اموال غیرمشمول.

تعیین دقیق اموال مشمول در متن

برای جلوگیری از ابهام، اموال مشمول می‌توان در متن شرط چنین نوشت: «این شرط شامل اموالی است که زوج در دوران زندگی مشترک کسب کرده و در زمان طلاق موجود باشد، از جمله املاک، خودرو، سهام و حساب‌های بانکی.»

نحوه ذکر موارد استثنا شده

موارد استثنا باید به‌طور دقیق در متن درج شوند. به عنوان مثال: «این شرط شامل اموالی که قبل از ازدواج متعلق به زوج بوده، ارثیه، هدایا، وسایل شخصی و درآمد حاصل از دارایی‌های غیرمشمول نمی‌شود.»

درخواست مشاوره از طریق واتساپ

تصریح محدوده زمانی اجرای شرط

در متن شرط تنصیف دارایی در عقدنامه می‌توان چنین نوشت: «این شرط از تاریخ عقد ازدواج تا زمان وقوع طلاق اجرا شده و تنها شامل اموالی است که در این بازه زمانی به دست آمده‌اند.»

۵. ضمانت اجرای قید شده در متن شرط تنصیف دارایی

برای تضمین اجرای شرط تنصیف دارایی، تعهدات قانونی مشخصی بر زوج اعمال می‌شود.

درج ضمانت اجراهای قانونی: زوج موظف است در صورت تحقق شرایط، انتقال دارایی را انجام دهد. در صورت امتناع، زوجه می‌تواند از طریق دادگاه اقدام نماید.

نحوه تضمین اجرای شرط در متن: شرط باید شامل امکان توقیف اموال، تعیین مهلت اجرا و ارجاع به کارشناسان رسمی باشد.

شیوه نگارش حق مطالبه زوجه: در متن شرط، حق زوجه برای مطالبه اموال و امکان پیگیری قضایی به‌ صراحت ذکر می‌شود.

درخواست مشاوره از طریق واتساپ

سخن آخر

متن شرط تنصیف دارایی در عقدنامه یکی از موارد حساس در قراردادهای ازدواج است که اجرای صحیح آن نیازمند آگاهی حقوقی و رعایت اصول قانونی می‌باشد. یک مشاور حقوقی می‌تواند در تنظیم دقیق شرط، تفسیر قوانین مرتبط، ارائه راهکارهای اجرایی و پیگیری مطالبات زوجه نقش اساسی ایفا کند. در دنیای قانون، آگاهی قدرت است، پس با دانش از حقوق خود دفاع کنید!