شرط تنصیف دارایی در عقدنامه یعنی چه؟

خانم‌هایی که در آستانه ازدواج هستند، باید است بدانند شرط تنصیف دارایی در عقدنامه یعنی چه. چرا که این مسئله در صورت وقوع طلاق، آینده مالی‌تان خیلی تحت تاثیر قرار می‌دهد. از این رو توصیه می‌کنیم عقدنامه خود را زیر نظر یک مشاوره حقوقی تنظیم کنید. این شرط که در عقد قرارداد ازدواج‌تان گنجانده می‌شود ‌به‌معنای تقسیم نیمی از دارایی‌ها در صورت وقوع طلاق است. درک دقیق این موضوع و مشاوره حرفه‌ای، آینده امن و روشنی را برایتان رقم خواهد زد. در این مقاله ابعاد مختلف این شرط و نحوه اعمال آن را شرح خواهیم داد.

فهرست  مطالب

• ۱. تعریف فنی و حقوقی شرط تنصیف دارایی در عقدنامه رسمی
• ۲. مصادیق و انواع اموال مشمول شرط تنصیف دارایی
• ۳. شرایط قانونی استناد به شرط تنصیف در زمان طلاق
• ۴. تشریفات دادرسی در دعاوی مبتنی بر شرط تنصیف
• ۵. نحوه ارزیابی و محاسبه دارایی‌های مشمول تنصیف
• ۶. آثار اجرایی شرط تنصیف و ضمانت اجرای آن
• از وکیل بپرسید: شرط تنصیف دارایی در عقدنامه یعنی چه؟

۱. تعریف فنی و حقوقی شرط تنصیف دارایی در عقدنامه رسمی

اگر بخواهیم توضیح دهیم که شرط تنصیف دارایی در عقدنامه یعنی چه، باید بگوییم که این شرط در عقدنامه ازدواج رسمی قید می‌شود. به موجب این شرط، زوج متعهد می‌شود در صورت طلاق، نصف دارایی‌های حاصل از دوران زناشویی را طبق نظر دادگاه بلاعوض به زوجه منتقل کند. از نظر حقوقی، این شرط ویژگی‌های زیر را دارد:

• ماهیت قراردادی: توافق بین زوجین در عقدنامه.
• شرط ضمن عقد: باید صریح و مشخص باشد.
• رضایی بودن: با رضایت طرفین منعقد می‌شود.
• قابلیت فسخ: با توافق زوجین قابل فسخ است.

درخواست مشاوره از طریق واتساپ

۲. مصادیق و انواع اموال مشمول شرط تنصیف دارایی

اگر می‌خواهید بدانید شرط تنصیف دارایی در عقدنامه یعنی چه، باید از انواع اموال مشمول این شرط نیز مطلع باشید. این شرط شامل اموالی است که زوجین در طول زندگی مشترک به دست آورده‌اند. مصادیق و انواع اموال مشمول این شرط عبارتند از:

• اموال منقول و غیرمنقول
• سرمایه‌گذاری‌ها و سهام
• حساب‌های بانکی
• درآمدهای شغلی و کسب و کار
• سود حاصل از سرمایه‌گذاری‌ها

این اموال شامل دارایی‌های نقدی و غیرنقدی است که در نتیجه کار و تلاش زوجین به دست آمده باشد. اموال قبل از ازدواج، ارث، هدایا و دیه از شمول این شرط مستثنی هستند.

۳. شرایط قانونی استناد به شرط تنصیف در زمان طلاق

برای استناد به شرط تنصیف دارایی در زمان طلاق، شرایط قانونی زیر باید رعایت شود:

• درخواست طلاق از سوی مرد: شرط تنصیف تنها در صورتی اجرا می‌شود که طلاق به درخواست زوج باشد.
• عدم تخلف زوجه: زن نباید مرتکب تخلفی شده باشد که موجب طلاق شود.
• تعلق دارایی به زندگی مشترک: فقط اموالی که پس از ازدواج به دست آمده‌اند مشمول این شرط می‌شوند.
• موجود بودن اموال: دارایی باید در زمان طلاق موجود باشد.
• امضای شرط در عقدنامه: این شرط باید در عقدنامه یا سند رسمی دیگری ثبت شده باشد.
• تعیین میزان توسط دادگاه: دادگاه مقدار اموال قابل واگذاری را مشخص می‌کند.
• انتقال بلاعوض: مرد باید تا سقف نصف اموال را بدون عوض به زن منتقل کند.
• وقوع طلاق: این شرط فقط در صورت وقوع طلاق قابل اجرا است.

درخواست مشاوره از طریق واتساپ

۴. تشریفات دادرسی در دعاوی مبتنی بر شرط تنصیف

فرآیند دادرسی در دعاوی مرتبط با شرط تنصیف دارایی در دادگاه خانواده به شرح زیر انجام می‌شود:

• تقدیم دادخواست: زوجه دادخواست خود را به دادگاه خانواده تقدیم می‌کند.
• بررسی اولیه دادخواست: دادگاه دادخواست را از نظر شکلی و محتوایی مورد بررسی قرار می‌دهد.
• تعیین وقت رسیدگی: دادگاه تاریخ جلسه رسیدگی را مشخص کرده و به طرفین ابلاغ می‌کند.
• تشکیل جلسه دادرسی: در این جلسه، دادگاه اظهارات طرفین را گوش می‌دهد.
• ارجاع به کارشناس: دادگاه پرونده را برای ارزیابی اموال به کارشناس رسمی واگذار می‌کند.
• بررسی گزارش کارشناسی: دادگاه گزارش کارشناس را مورد بررسی قرار می‌دهد.
• صدور رأی: قاضی دادگاه پس از بررسی تمام جوانب، رأی نهایی را صادر می‌کند.
• ابلاغ رأی: رأی صادره به طرفین ابلاغ می‌شود و امکان تجدیدنظرخواهی وجود دارد.

در این فرآیند، کارشناسان رسمی دادگستری اموال مشمول شرط تنصیف را شناسایی و ارزیابی می‌کنند و دادگاه خانواده تصمیمات لازم را می‌گیرد.

۵. نحوه ارزیابی و محاسبه دارایی‌های مشمول تنصیف

برای ارزیابی و محاسبه دارایی‌های مشمول شرط تنصیف دارایی، مراحل زیر به ترتیب انجام می‌شود:

• شناسایی اموال مشمول: تنها دارایی‌هایی که پس از ازدواج به دست آمده‌اند، به‌عنوان اموال مشمول در نظر گرفته می‌شوند.
• کسر بدهی‌ها: هرگونه بدهی‌های مرد از ارزش کل اموال کسر می‌شود تا مقدار دقیق دارایی‌های مشمول محاسبه گردد.
• ارزیابی اموال: کارشناسان رسمی دادگستری با دقت تمام، ارزش واقعی هر یک از دارایی‌ها را بررسی می‌کنند.
• تعیین سهم زوجه: دادگاه با توجه به ارزیابی‌ها، سهم زن را که حداکثر ۵۰ درصد از اموال است، تعیین می‌کند.
• بررسی نقش زوجه: اگر زن در به‌دست‌آوردن اموال سهم داشته باشد، سهم او به‌طور مجزا محاسبه می‌شود.

در این فرآیند، کارشناسان رسمی در شناسایی، ارزش‌گذاری و تفکیک اموال مشمول از غیرمشمول نقش دارند. اموالی که در دوران ازدواج به‌دست آمده‌اند مشمول شرط تنصیف هستند.

۶. آثار اجرایی شرط تنصیف و ضمانت اجرای آن

شرط تنصیف دارایی در دعاوی طلاق، به‌ویژه در دادگاه خانواده، دارای آثار و ضمانت اجرایی خاصی است که برای رعایت حقوق مالی زوجه در زمان طلاق طراحی شده است. این شرط به طور ویژه در مواقعی که یکی از طرفین حقوق مالی دیگری را در نظر گرفته است، اعمال می‌شود. آثار اجرایی شرط تنصیف شامل موارد زیر است:

• انتقال بخشی از دارایی: دادگاه زوج را موظف به انتقال بخشی از اموال خود (بین 1 تا 50 درصد) به زوجه می‌کند.
• تعیین نحوه انتقال: دادگاه تصمیم می‌گیرد که اموال به‌صورت عینی یا معادل پولی منتقل شوند.
• شناسایی و ارزیابی اموال: دادگاه از طریق استعلامات مختلف، اموال زوج را شناسایی و ارزیابی می‌کند.
• بررسی انتقالات پیشین: دادگاه صحت انتقال اموال قبل از طلاق را بررسی می‌کند.

ضمانت اجرای شرط تنصیف دارایی این است که تا زمانی که حقوق مالی زوجه، شامل سهم او از شرط تنصیف، پرداخت نشود، طلاق ثبت نمی‌شود. پس از پرداخت، زوج باید ظرف سه ماه به دفترخانه مراجعه کند. در غیر این صورت، گواهی عدم سازش اعتبار خود را از دست می‌دهد. این شرط تنها در زمان طلاق اجرایی است و پس از فوت یکی از زوجین، منتفی می‌شود.

از وکیل بپرسید: شرط تنصیف دارایی در عقدنامه یعنی چه؟

امیدواریم درک کرده باشید که شرط تنصیف دارایی در عقدنامه یعنی چه؛ شرطی که در حفظ حقوق مالی زوجه حرف اول را می‌زند. با راهنمایی یک مشاور حقوقی آگاه و مجرب این قوانین و تبصره‌های برایتان شفاف‌تر شده و احتمال اشتباه و قصور به حداقل می‌رسد. بی‌شک، یک وکیل حرفه‌ای به مسائل مربوط به شرط تنصیف دارایی، دادرسی‌های خانوادگی و حقوق مالی زوجه کاملاً مسلط است. یادتان باشد که مشاوران حقوقی در اصل هموارکننده مسیرهای پرپیچ و خم قانون هستند.