آنچه باید درباره فوبیای اجتماعی بدانید

در دنیای امروز که ارتباطات اجتماعی نقش مهمی در موفقیت و پیشرفت افراد ایفا می‌کند، فوبیای اجتماعی می‌تواند تأثیر عمیقی بر کیفیت زندگی افراد داشته باشد. این اختلال که با ترس شدید و غیرمنطقی از موقعیت‌های اجتماعی مشخص می‌شود، تنها یک خجالت ساده یا کم‌رویی نیست، بلکه یک اختلال روانشناختی جدی است که می‌تواند تمام جنبه‌های زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد. فوبیای اجتماعی می‌تواند مانع از تحصیل، پیشرفت شغلی، و حتی روابط شخصی شود. درک صحیح این اختلال، شناخت علائم و راه‌های درمان آن می‌تواند گام مهمی در مسیر بهبود باشد. در این مقاله، به بررسی جامع فوبیای اجتماعی، علل ایجاد آن، و روش‌های درمانی مؤثر می‌پردازیم.

فهرست مطالب

• بررسی فوبیای اجتماعی
• علائم ترس اجتماعی
• علل ایجاد فوبیای اجتماعی
• عوارض ترس اجتماعی
• درمان اختلال فوبیای اجتماعی
• کلام اخر

بررسی فوبیای اجتماعی

برای شناخت فوبیای اجتماعی اول باید معنی فوبیا را بدانید. فوبیا به ترس غیر عادی و غیر منطقی از چیزی گفته می شود. این ترس ناتوان کننده است و باید حتماً برای درمان آن اقدام نمود. فوبیا در واقع اضطراب و ترس از چیزی است که به آن اندازه ترسناک نیست. رابطه با دیگران موجب پیشرفت و رشد فرد می شود. افرادی که به اضطراب اجتماعی دچار هستند از این رشد و پیشرفت باز می مانند، چون از جمع و رابطه با دیگران ترس دارند. ما در این مقاله به بررسی این فوبیا و لزوم استفاده از مشاوره روانشناسی فوبیای اجتماعی می پردازیم، برای کسب اطلاعات بیشتر با ما همراه باشید.

درخواست مشاوره از طریق واتساپ

علائم ترس اجتماعی

فوبیا معمولاً در دوران کودکی اتفاق افتاده و در دوران بزرگسالی در فرد به شکل یک ترس ظهور پیدا می کند. از علائم فوبیای اجتماعی می توان به موارد زیر اشاره نمود.

۱– اشکال در صحبت کردن

۳– سرخ شدن و خجالت کشیدن

۴– بالا رفتن ضربان قلب

۵– ترس از قضاوت شدن

۶– انزوا طلبی

و... .

فوبیای اجتماعی یک اختلال روانی است که با رسیدگی مناسب و به موقع قابل درمان می باشد. روانشناسان با روش های مختلفی از جمله مشاوره به درمان فرد کمک می کنند. اینکه بتوان زود هنگام این اختلال را تشخیص داد و به آن رسیدگی نمود در درمان آن خیلی تاثیرگذار است.

علل ایجاد فوبیای اجتماعی

فوبیای اجتماعی در اثر عوامل زیادی ممکن است ایجاد شود که باید حتماً شناخته شوند. حتی چندین عامل با هم می توانند موجب بروز این اختلال شوند. بعضی از دلایل ایجاد این فوبیا عبارتند از:

۱– عوامل ژنتیکی:

این فوبیا می تواند ریشه در ژن های فرد داشته باشد. ممکن است فرد برای بروز فوبیای اجتماعی دارای استعداد ژنتیکی باشد.

۲– عوامل محیطی:

وقتی فردی در محیطی قرار بگیرد که در آن به دیگران آزار برسانند، برای آن ها قلدری کنند و باعث تحقیر افراد شوند ممکن است فرد به فوبیای اجتماعی دچار گردد. نبود حمایت اجتماعی و تعاملات منفی هم از علل بروز این فوبیا می باشد.

۳– الگو گیری نا مناسب:

بعضی افراد از رفتارهای نا مناسب دیگران، مانند ترس از صحبت کردن در جمع و یا جمع گریزی الگو برداری کرده و در واقع از آن ها تقلید می کنند.

درخواست مشاوره از طریق واتساپ

۴– عدم تعادل بدن:

وقتی مغز از نظر مواد شیمیایی تعادل نداشته باشد روی خلق و خوی فرد، استرس و اضطراب او هم تأثیرگذار خواهد بود.

اینکه بتوان این عوامل را شناخت در درمان آن ها هم خیلی کمک می کند. متخصصان بالینی برای درمان این نوع از اضطراب اجتماعی هم راه های درمانی زیادی سراغ دارند، باید در رسیدگی و درمان این اختلال به متخصصان مراجعه کرد.

عوارض ترس اجتماعی

فوبیای اجتماعی هم مانند سایر اختلالات روانی اگر درمان نشود روی روح و جسم فرد آثار منفی جای می گذارد. بعضی از این عوارض به بدن فرد بر می گردد که با مراجعه به پزشک می توان تا حدودی آن ها را کاهش داد، اما عوارضی که روی روح و روان فرد می ماند باید با کمک مشاوره روانشناسی اضطراب اجتماعی درمان شوند. بعضی از عوارض این نوع فوبیا را در ادامه بیان می کنیم.

۱– انزوا و گوشه گیری مفرط:

وقتی فرد از حضور در جمع فوبیا داشته باشد، کم کم  به سمت تنهایی و انزوا کشانده می شود. این انزوا خود پیش نیاز بیماری های دیگر خواهد بود. تنهایی و گوشه گیری فرد موجب درجا زدن او در زندگی و در نهایت ناامیدی از تغییر زندگی در فرد می گردد.

۲– افسردگی:

فوبیای اجتماعی دوری از جمع، احساس بی ارزش بودن و احساس کمبود داشتن را در فرد تقویت کرده و موجب می شود فرد از زندگی ناامید و بی انگیزه شود. افسردگی ناشی از این فوبیا را باید با مراجعه به روانشناس از بین برد تا فرد رفتارهای غیر معقولی از خود نشان ندهد.

۳– معده درد و مشکلات گوارشی:

افرادی که از اکثر موقعیت های اجتماعی ترس دارند، به خاطر فشاری که از نظر روحی به آن ها وارد می شود با مشکل درد معده روبرو خواهند بود. معمولاً معده این افراد عصبی است و در صورت فشار عصبی معده آن ها درد می گیرد.

۴– خودکشی کردن:

همانطور که در بالا ذکر کردیم اگر این بیماری درمان نشود و در رفع عوارض آن مانند افسردگی و گوشه گیری فرد تلاشی صورت نگیرد، فرد دست به کارهای غیر عاقلانه مانند خودکشی می زند. خودکشی راه فرار این افراد از تنهایی و احساس ترس و همچنین عزت نفس پایین است.

۵– مظلوم واقع شدن:

 وقتی فردی دچار فوبیای اجتماعی است از حضور در جمع برای دفاع از حق خود هم امتناع می کند، به همین خاطر قادر به دفاع از خود نخواهد بود و همیشه مورد ظلم قرار خواهد گرفت. اعتماد به نفس پایین یکی از مهمترین علل ترس از جمع است.

این عوارضی که در بالا برای فوبیای اجتماعی ذکر کردیم بارزترین عوارض این بیماری است، متأسفانه این فوبیا عوارض دیگری هم خواهد داشت که به فرد و زندگی او آسیب های جبران ناپذیری وارد می کنند.

درمان اختلال فوبیای اجتماعی

با کمک مشاوره روانشناسی اضطراب اجتماعی به راحتی می توان علت بروز این فوبیا را تشخیص و برای درمان آن اقدام نمود. این فوبیا هم ریشه در اختلال اضطراب اجتماعی دارد و روش های درمان این دو تقریباً با هم یکسان هستند. روانشناسان برای درمان این بیماری به مشاوره فرد پرداخته و از نظر روحی او را مورد بررسی قرار می دهند. برای درمان افراد دارای این فوبیا می توان از روش های مختلفی استفاده نمود که عبارتند از:

۱– روان درمانی:

روان درمانی یا گفتار درمانی یکی از روش های پر طرفدار برای درمان فوبیای اجتماعی است. با کمک این روش به فرد روش های مقابله با ترس آموزش داده می شود و فرد را کم کم با ترس خود روبرو می کنند تا بتواند از آن بگذرد.

درخواست مشاوره از طریق واتساپ

۲– دارو درمانی:

برای درمان عوارض این فوبیا از داروهایی مانند: داروهای ضد افسردگی، سرترالین و داروهای ضد اضطراب استفاده می کنند. بعضی از داروها فقط برای کوتاه مدت باید استفاده شوند و در طولانی مدت امکان وابستگی دارند.

۳– نوروفیدبک:

این روش برای تنظیم فعالیت های مغز مورد استفاده قرار می گیرد. در این روش با حسگر ها امواج مغزی را مورد نظارت قرار داده و آن ها را تنظیم می کنند.

کلام اخر

فوبیای اجتماعی اگرچه می‌تواند محدودیت‌های جدی در زندگی ایجاد کند، اما یک اختلال کاملاً قابل درمان است. پیشرفت‌های علم روانشناسی راه‌های متعددی را برای غلبه بر این اختلال فراهم کرده است. نکته کلیدی این است که افراد مبتلا بدانند تنها نیستند و درخواست کمک، نشانه ضعف نیست بلکه نشان‌دهنده شجاعت و تمایل به تغییر است. با ترکیبی از روش‌های درمانی مناسب، حمایت خانواده و متخصصان، و تلاش فردی، می‌توان بر این اختلال غلبه کرد. مهم است به یاد داشته باشیم که مسیر بهبود ممکن است تدریجی باشد، اما با صبر و پشتکار، دستیابی به یک زندگی اجتماعی سالم و لذت‌بخش کاملاً امکان‌پذیر است.